Międzynarodowe Targi Poznańskie

Poznań jako miasto kojarzony jest w Europie i na świecie z miastem przede wszystkim targowym, które dzięki MTP (Międzynarodowe Targi Poznańskie) przyciągnęło i przyciąga co roku na dziesiątki imprez wystawców i firmy z całego świata. Dzięki Międzynarodowym Targom Poznańskim miasto Poznań stało się niezaprzeczalną stolicą biznesu w Polsce.

Prezesem tej placówki jest dr Andrzej Byrt, który jako dyplomata z wieloletnim doświadczeniem, a także bliski współpracownik Lecha Wałęsy i Aleksandra Kwaśniewskiego ,którzy podczas swych kadencji prezydentów Polski często korzystali z rad dr Andrzeja Byrta. Jednak jest on nie tylko prezesem MTP, pracuje od wielu lat również naukowo ,prowadząc min niesamowicie ciekawe wykłady na uczelniach tj. Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa znajdująca się przy ulicy generała Tadeusza Kutrzeby w Poznaniu.

MTP ze względu na swą tradycję sięgającą 1921 roku przyciągają do miasta Poznań corocznie wielu wystawców i mnóstwo różnego rodzaju firm na osiemdziesięciu różnych imprezach biznesowych. Jedną z ciekawszych imprez jest POLAGRA czyli impreza powiązana z rolnictwem, maszynami rolniczymi, a także wszelkimi technologiami hodowli bydła i trzody chlewnej. Dzięki temu rolnicy z całej Polski mogą się spotkać z przedstawicielami różnych firm, których oferta skierowana jest do rolników i hodowców. Spotkania te są niezmiernie ważne, ponieważ miasto Poznań może dzięki temu sprowokować swoistego rodzaju wymianę myśli między firmami ,a ich klientami.

Kolejną fascynującą rzeczą są na targach wykłady tematyczne ,które np. na Polagrze mają na celu uświadomienie gości z tematyki nowinek produkcyjnych, nowych metod hodowli, a także tematyką dopłat unijnych, dzięki którym rolnicy mogą czerpać bardzo duże wsparcie dla swoich działań. Największą promocję miasto zawdzięcza właśnie takim imprezom, które mocno wpływają na rozwój infrastruktury w mieście ale również w znaczący sposób wspomagają rozwój hotelarstwa i gastronomii.

Ratusz Poznański

Ratusz znajdujący się w centrum miasta Poznań jest niewątpliwie zabytkiem, który wywarł na historii miasta gigantyczną wręcz rolę. Jego budowę zakończono na początku XIV wieku, a potem w miarę postępu lat Ratusz był cały czas modernizowany. Z najwcześniejszego okresu miasta Poznań w Ratuszu miejskim zachowały się jedynie piwnice. Jednak XV wiek przyniósł wiele zmian, głównie w sferze reorganizacji wnętrz tego zabytku miejskiego.

Ostateczne renowacja i zakończenie robót mających na celu odrestaurowanie Ratusza miały miejsce w roku 2002. Tak przez stulecia powstający ratusz ,który zawiera w sobie elementy architektury gotyckiej wymieszano z elementami charakterystycznymi dla architektury renesansu. Budowla zwrócona jest w stronę Warty ,rzeki która nieodmiennie kojarzy się z miastem Poznań. Niesamowicie bogato zdobiona Loggia zwrócona w kierunku wschodnim ma opisy alegorii cnót tj.cierpliwość, miłość, wiara ,a także męstwo. Mnogość sal w środku i przepięknie urządzonych wnętrz jest wprost porażająca.

Najistotniejszymi pomieszczeniami znajdującymi się na pierwszym piętrze budowli są Wielka Sień i Sala Sądowa. Jako główne pomieszczenia służące Radzie Miejskiej, która od powstania miasta i nadania mu praw miejskich odpowiadała za przebieg władzy ,a funkcjonowanie było wręcz wzorowe zwłaszcza w czasach dynastii Jagiellonów, których wizerunki są bogato zdobionymi częściami Attyki. Sala nazywana Wielka Sienią była główną siedziba obrad Rady Miejskiej ,a jeśli chodzi o obrady to w mieście Poznań dotyczyły one w tamtych czasach głównie spraw kryminalnych.

Nie da się pisać o ratuszu nie wspominając o poznańskich koziołkach, które od wieków są symbolem kojarzącym się ze stolicą Wielkopolski. Legenda mówi, że nie chcąc zostać obiadem dwa koziołki uciekły na ratuszową wieżę i zaczęły się trykać przez co zwróciły uwagę mieszkańców na mały pożar, który nie zauważony mógłby zagrozić miastu. W taki sposób stworzono mechanizm trykających się koziołków.

Poznańska Fara

Jednym z najpiękniejszych i zapewne robiących największe wrażenie zabytków miasta Poznań jest Fara Poznańska (Kolegiata Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny w Poznaniu). Niektórzy mieszkańcy uważają, że niezaprzeczalnie jest to zabytek klasy zerowej. Budowę tego niesamowitego pomnika architektury miasta Poznań rozpoczęto w roku 1651 ,a wpływ na decyzję rozpoczęcia budowy miała bezpośrednio stolica apostolska (Rzym).

Wybitnym rektorem i teoretykiem architektury, który został zapisany w historii jako pomysłodawca projektu Fary Poznańskiej był Bartłomiej Nataniel Wąsowski. Na początku swojej bytności kościół ten był przeznaczony i znajdował się pod jurysdykcją klasztoru jezuitów. Prace nad kościołem przerwano podczas najazdu szwedzkiego. Kiedy zakon został zdelegalizowany to na polecenie biskupa o imieniu Ignacy Raczyński budowlę przejęła parafia farna. Ten niesamowity zabytek miasta Poznań był wiele razy modernizowany np. w XIX wieku wybudowano nawy boczne.

Od XX wieku jest on nieprzerwanie odrestaurowywany i wielu historyków sztuki pracuje nad tym aby utrzymać doskonałość tego tworu ludzkich rąk. Jako budowla ten zabytek miasta Poznań ma w sobie wiele niesamowitych cech budowli barokowych. Od pięknych fasad i wież zwieńczonych pięknymi miedzianymi hełmami po wizerunek Ignacego Loyoli, który to był ojcem i twórcą zakonu jezuitów, znanego z tępienia heretyków i bycia odpowiedzią na wzrost zwolenników protestantyzmu po reformacji Marcina Lutra.

W środku znajduje się wiele przepięknie rzeźbionych kaplic. W tym zabytku miasta Poznań znajduje się ich około 11. Jednak poznańska fara słynie przede wszystkim z wspaniałych koncertów organistów. Organy ,które znajdują się w kościele zostały stworzone przez Friedricha Ladegasta jednego na najlepszych organmistrzów w Europie tamtych lat.
Słuchając koncertu człowiek ma wrażenie, że dźwięk wydobywający się z organów pieści serce i duszę co stanowi pewnego rodzaju mistyczne wydarzenie. Jest to niewątpliwie najważniejszy zabytek Poznania.

Hipolit Ciegielski cz.2

Historia największego przedsiębiorstwa w mieście Poznań wybrukowana jest wieloma ciekawymi wydarzeniami. Po założeniu sklepu z narzędziami rolniczymi przez Hipolita Cegielskiego, zakład rozwijał się tak szybko ,że w ciągu zaledwie kilku lat zmienił się ze sklepu w duży zakład zajmujący się produkcją wszelkiego rodzaju maszyn służących rolnikom, a także ich naprawie. Następnie do oferty wprowadzono również protoplastów dzisiejszych tramwajów miasta Poznań zwanych lokomobilami.

Sprawiło to, że w efekcie firma zajęła się również produkcją taborów kolejowych wykorzystywanych przez Polskie Koleje Państwowe (PKP). 1919 rok zapisany jest w historii jako przełom, ponieważ po przejęciu przedsiębiorstwa przez syna Hipolita Cegielskiego Stefana zakład rozrósł się wykupując ziemię w mieście Poznań pod zakłady i zmodernizował firmę dzieląc ją na 5 oddziałów. Oddziały zajmowały się wieloma gałęziami przemysłu od maszyn rolniczych poprzez tabory kolejowe na silnikach wykorzystywanych w statkach kończąc. Przedsiębiorstwo Hipolita Cegielskiego rozwijało się w tamtych czasach niesamowicie dynamicznie. Efektem było założenie kilku fili w miastach znajdujących się na terenie kraju (Inowrocław i Chodzież). Należałoby także wspomnieć, że każdy z tych oddziałów zatrudniał po kilkaset osób dając pracę i pensję pracownikom. Jednak podczas Wielkiego Kryzysu nawet tak prężna firma straciła na wartości bez mała czterokrotnie co zmusiło w efekcie założenie spółki akcyjnej z zarządem.

Podczas II wojny światowej miasto Poznań znajdujące się pod okupacją niemiecką straciło zakłady, które przekształcone zostały w całości pod przemysł zbrojeniowy na rzecz armii III Rzeszy. Jednak najważniejsze wydarzenie związane z fabryką i miastem Poznań miało miejsce po wojnie i wydarzyło się 28 czerwca 1956 roku, kiedy pracownicy wyszli na ulice w celu walki z reżimem komunistycznym. Doprowadziło to do bardzo krwawych rozruchów w mieście Poznań i doprowadziło do śmierci wielu ludzi (np. Romka Strzałkowskiego) i krwawych rozruchów na ulicach.

Hipolit Cegielski cz.1

O historii miasta Poznań nie da się mówić nie wspominając nazwiska Cegielskiego. Twórcy jednego z największych przedsiębiorstw w Polsce. I niezaprzeczalnie ikony poznańskiej przedsiębiorczości. Jego historia zaczyna się w malutkiej miejscowości Ławki znajdującej się koło miasta Gniezno.

Urodzony 6 stycznia 1813 roku mały Hipolit Cegielski od samego początku uczył się przedsiębiorczości. Jego ojciec był zarządcą majątku ziemskiego, lecz po bankructwie wzbudził w Hipolicie głód tworzenia i przedsiębiorczości. Wiek młodzieńczy spędził w dwóch gimnazjach. Pierwsze znajdowało się w Trzemesznie, a drugie w mieście Poznań. Edukacja jednak była mocną częścią tego wielkiego człowieka. Dlatego po ukończeniu doktoratu na Uniwersytecie Berlińskim obronił filozoficzną pracę doktorską pt. “De negatione”. Po uzyskaniu wyższego wykształcenia wrócił do miasta Poznań, które kochał od zawsze. Po podjęciu pracy w gimnazjum poznańskim jako nauczyciel języków starożytnych poznał żonę (Walentyna Motty), z którą miał trójkę dzieci.

Prawdziwym zwrotem w jego historii ,a także historii miasta Poznań jest rok 1846. Podczas niepokojów i napięć kategorycznie zabronił władzom na przeszukanie lokum swoich uczniów, a ta odmowa niestety spowodowała koniec jego pracy w gimnazjum, a co za tym idzie koniec zawodu nauczyciela. Pozostając bez środków do życia Hipolit Cegielski otwarł na Bazarze znajdującym się blisko centru miasta Poznań sklep bogato zaopatrzony w narzędzia przeznaczone do pracy na roli, który potem przekształcił się w zakład maszyn rolniczych.

Pomimo tego, że w historii miasta zapisał się jako wytrawny przedsiębiorca był także doskonałym uczonym, który popełnił wiele prac naukowych i wspólnie z Karolem Marcinkowskim był współtwórcą Towarzystwa Pomocy Naukowej. Usilnie wspierał wszelkie działania naukowe w mieście i dał pracę wielu ludziom. Na jego cześć zbudowano pomnik, który ma wzbudzać pamięć o tym największym poznaniaku, który całym swoim życiem dał dowód, na to że ciężką pracą można tworzyć wielkie rzeczy.

Poznań w czasach międzywojennych

Okres międzywojenny była dla miasta Poznań był swoistego rodzaju podsumowaniem historycznym. Miasto dzięki mocnym wpływom zaborcy pruskiego zdobyło wiele ważnych cech. Urzędnicy przestawili się na model działania niemiecki co spowodowało szybkie wydawanie decyzji ,a także co za tym szło szybsze wdrażanie ich w życie przez co miasto szybciej i bardziej dynamicznie się rozwijało.

Kolejnymi dwoma cechami miasta Poznań odziedziczonymi po zaborcy są porządek i organizacja. Dzięki nim do dzisiejszego dnia poznaniacy słyną z szybkiego i zorganizowanego działania. Doskonałym przykładem jest modernizacja stadionu przy ulicy Bułgarskie, której postępy są największe w całej Polsce i dziś jesteśmy pewni, że do Euro 2012 Poznań jako miasto będzie przygotowany w stu procentach. Kolejnym ważnym tematy związanym z historią Poznania w okresie między wojennym jest liczba ludności, która od czasów Księstwa Poznańskiego zwiększyła się dwukrotnie, a miasto powoli stawało się gigantyczna aglomeracją.

W czasie starcia z bolszewikami w 1920 roku ogromną rolę odegrała bankowość i jej przedstawiciele zamieszkujący miasto. Udzielali oni dużych pożyczek na poczet armii polskiej, dzięki której była ona bardzo dobrze przygotowana i przede wszystkim dobrze uzbrojona do walki z rosjanami. Na lata międzywojenne przypada również budowa sławnych na całym świcie Targów Poznańskich, które w gigantyczny sposób przyczyniły się do rozwoju miasta i puszczeniu go na nowe tory rozwoju.

Cykliczne imprezy odbywające się od tamtych latach na targach spowodowały napływ ludności, a także rozwoju hotelarstwa i gastronomii miasta Poznań. Jednak nie był to jedyny plus, a mianowicie Targi zapoczątkowały powstawanie wielu willowych osiedli tj Dębiec, Ostroga, które spowodowały napływ ludności wykształconej i bogatej, która masowo zaczęła się osiedlać w granicach miasta.

Ważnym wydarzeniem dla miasta było rozporządzenie, które zostało wydane w roku 1925  (1 stycznia), którego celem było wchłonięcie do granic miasta gmin tj. Starołęka, Główna, Rataje, Winiary i wiele innych. Jako podsumowanie należałoby dodać, że historia miasta pełna jest wzlotów i upadków, lecz zawsze potrafiło się ono podnieść z upadku i dalej się rozwijać.

Wielkie Księstwo Poznańskie

Kongres Wiedeński, który odbył się po przegranej bitwie Napoleona Bonapartego pod Waterloo, przyniósł znaczące zmiany w mieście Poznań. Miasto ponownie znalazło się pod jurysdykcją Prus. Jednak jako niezależne księstwo pod rządami królów pruskich stało się czymś w rodzaju peryferii. Niemcy jako miłośnicy porządku od zarania dziejów postanowili wybudować wiele ulic łączących miasto górne z dolnym. W efekcie pomysł ten miał przywrócić istniejące połączenia miejskich ulic z ważnymi budynkami.

Kiedy wprowadzono zmiany miasto Poznań miało bardzo podobny wygląd jak w czasach średniowiecznych. Niewątpliwym minusem władz pruskich było wyburzenie wielu świątyń. Aby wytłumaczyć to działanie należałoby wspomnieć, że ludność niemiecka do dzisiejszych czasów w większości jest zwolennikami protestantyzmu i dlatego wtedy uznano, że wspieranie katolicyzmu nie leżało w najlepiej pojętym interesie władz.

Miasto Poznań było bardzo strategicznie usytuowane między rzekami Wartą, a Notecią co doprowadziło do wydania decyzji o budowie ogromnej budowli fortecznej. Stało się tak dlatego, że Poznań leżał na szlaku komunikacyjnym z Prus na Śląsk, a także miał odgrywać rolę najbliżej leżącego ufortyfikowanego miasta cesarstwa rosyjskiego. Kolejnym ważnym powodem dla którego Twierdza Poznań (dzisiejsza Cytadela) miała powstać byli mieszkańcy miasta, którzy zgodnie z naturą każdego Polaka nie do końca byli zadowoleni z braku władzy nad własnym miastem. Jeśli chodzi natomiast o finanse miasta to znajdowały się one w tragicznym stanie.

Czasy wojen i grabieży doprowadziły do niesamowitych zadłużeń ,a rząd pruski musiał coś z tym problemem zrobić. Wprowadzono wiele nowych podatków min mostowe, cła. Kolejnym zarządzeniem były wymuszenia na okolicznych chłopach tzw robocizny, z powodu, której to chłopi złożyli skargę, lecz najprawdopodobniej przegrali z kretesem. Wprowadzono również rozporządzenia mające na celu budowę domów urzędniczych dla przybyłych z państwa pruskiego wykształconych urzędników. Wyzysk ludności odbił się na poznaniakach w bardzo nie dobry sposób, lecz myśląc koncepcyjnie trzeba by powiedzieć, że doprowadziło do w późniejszym okresie do rozkwitu miasta Poznania.