Poznań w czasach międzywojennych

Okres międzywojenny była dla miasta Poznań był swoistego rodzaju podsumowaniem historycznym. Miasto dzięki mocnym wpływom zaborcy pruskiego zdobyło wiele ważnych cech. Urzędnicy przestawili się na model działania niemiecki co spowodowało szybkie wydawanie decyzji ,a także co za tym szło szybsze wdrażanie ich w życie przez co miasto szybciej i bardziej dynamicznie się rozwijało.

Kolejnymi dwoma cechami miasta Poznań odziedziczonymi po zaborcy są porządek i organizacja. Dzięki nim do dzisiejszego dnia poznaniacy słyną z szybkiego i zorganizowanego działania. Doskonałym przykładem jest modernizacja stadionu przy ulicy Bułgarskie, której postępy są największe w całej Polsce i dziś jesteśmy pewni, że do Euro 2012 Poznań jako miasto będzie przygotowany w stu procentach. Kolejnym ważnym tematy związanym z historią Poznania w okresie między wojennym jest liczba ludności, która od czasów Księstwa Poznańskiego zwiększyła się dwukrotnie, a miasto powoli stawało się gigantyczna aglomeracją.

W czasie starcia z bolszewikami w 1920 roku ogromną rolę odegrała bankowość i jej przedstawiciele zamieszkujący miasto. Udzielali oni dużych pożyczek na poczet armii polskiej, dzięki której była ona bardzo dobrze przygotowana i przede wszystkim dobrze uzbrojona do walki z rosjanami. Na lata międzywojenne przypada również budowa sławnych na całym świcie Targów Poznańskich, które w gigantyczny sposób przyczyniły się do rozwoju miasta i puszczeniu go na nowe tory rozwoju.

Cykliczne imprezy odbywające się od tamtych latach na targach spowodowały napływ ludności, a także rozwoju hotelarstwa i gastronomii miasta Poznań. Jednak nie był to jedyny plus, a mianowicie Targi zapoczątkowały powstawanie wielu willowych osiedli tj Dębiec, Ostroga, które spowodowały napływ ludności wykształconej i bogatej, która masowo zaczęła się osiedlać w granicach miasta.

Ważnym wydarzeniem dla miasta było rozporządzenie, które zostało wydane w roku 1925  (1 stycznia), którego celem było wchłonięcie do granic miasta gmin tj. Starołęka, Główna, Rataje, Winiary i wiele innych. Jako podsumowanie należałoby dodać, że historia miasta pełna jest wzlotów i upadków, lecz zawsze potrafiło się ono podnieść z upadku i dalej się rozwijać.

Wielkie Księstwo Poznańskie

Kongres Wiedeński, który odbył się po przegranej bitwie Napoleona Bonapartego pod Waterloo, przyniósł znaczące zmiany w mieście Poznań. Miasto ponownie znalazło się pod jurysdykcją Prus. Jednak jako niezależne księstwo pod rządami królów pruskich stało się czymś w rodzaju peryferii. Niemcy jako miłośnicy porządku od zarania dziejów postanowili wybudować wiele ulic łączących miasto górne z dolnym. W efekcie pomysł ten miał przywrócić istniejące połączenia miejskich ulic z ważnymi budynkami.

Kiedy wprowadzono zmiany miasto Poznań miało bardzo podobny wygląd jak w czasach średniowiecznych. Niewątpliwym minusem władz pruskich było wyburzenie wielu świątyń. Aby wytłumaczyć to działanie należałoby wspomnieć, że ludność niemiecka do dzisiejszych czasów w większości jest zwolennikami protestantyzmu i dlatego wtedy uznano, że wspieranie katolicyzmu nie leżało w najlepiej pojętym interesie władz.

Miasto Poznań było bardzo strategicznie usytuowane między rzekami Wartą, a Notecią co doprowadziło do wydania decyzji o budowie ogromnej budowli fortecznej. Stało się tak dlatego, że Poznań leżał na szlaku komunikacyjnym z Prus na Śląsk, a także miał odgrywać rolę najbliżej leżącego ufortyfikowanego miasta cesarstwa rosyjskiego. Kolejnym ważnym powodem dla którego Twierdza Poznań (dzisiejsza Cytadela) miała powstać byli mieszkańcy miasta, którzy zgodnie z naturą każdego Polaka nie do końca byli zadowoleni z braku władzy nad własnym miastem. Jeśli chodzi natomiast o finanse miasta to znajdowały się one w tragicznym stanie.

Czasy wojen i grabieży doprowadziły do niesamowitych zadłużeń ,a rząd pruski musiał coś z tym problemem zrobić. Wprowadzono wiele nowych podatków min mostowe, cła. Kolejnym zarządzeniem były wymuszenia na okolicznych chłopach tzw robocizny, z powodu, której to chłopi złożyli skargę, lecz najprawdopodobniej przegrali z kretesem. Wprowadzono również rozporządzenia mające na celu budowę domów urzędniczych dla przybyłych z państwa pruskiego wykształconych urzędników. Wyzysk ludności odbił się na poznaniakach w bardzo nie dobry sposób, lecz myśląc koncepcyjnie trzeba by powiedzieć, że doprowadziło do w późniejszym okresie do rozkwitu miasta Poznania.

Poznań w czasach Księstwa Warszawskiego

Wiek XIX przyniósł w historii miasta Poznań wiele interesujących zmian. Napoleon Bonaparte zawsze sprzyjał Polakom, a było tak dlatego, że naród ten będąc pod zaborami od wielu lat nienawidził zaborców. Poznań był szczególnym miastem, ponieważ w trakcie jurysdykcji Prus miało miejsce wiele rozruchów. Kiedy Napoleon wybierał się do walki z prusakami (cóż za fascynująca alegoria) wysłał przodem dwóch bardzo znanych Polaków, a mianowicie Józefa Wybickiego i Henryka Dąbrowskiego.

Do ich zadań należało ogarnięcie chaosu związanego z wcześniejszą ucieczką wojsk pruskich ,a także przeprowadzenie poboru w celu stworzenia armii liczącej około 20 000 ochotników. Aby ogarnąć strukturę władzy nasi bohaterowie utrzymali istniejące struktury jednak wyrzucili ze stanowisk rdzennych mieszkańców Prus, a miasto Poznań zyskało strukturę władzy opartą na ludziach narodowości polskiej. Niektórym z niemców pozwolono utrzymać stanowiska ,lecz musieli złożyć uroczystą przysięgę wierności nowo powstałym władzom polskim.

Jeśli chodzi natomiast o sprawy gospodarcze to Poznań nie zmienił się znacząco od czasów zaborów. Jednak przez miasto przebiegał ważny węzeł komunikacyjny między Warszawą, a Dreznem. Powodowało to rozwój handlu, a także przemysłu związanego z handlem i przemieszczaniem. W mieście stacjonowały na stałe garnizony polskie i francuskie co bardzo obciążało kasę miasta jednak sprzyjało rozwojowi wszelkiego rodzaju usług i produktów rzemieślniczych. Za stopniową polonizację administracji miejskiej odpowiadali absolwenci Wyższej Szkoły Administracji we Warszawie ,a kadry uzupełniano absolwentami gimnazjów znajdujących się na terenie miasta Poznań.

Chaos spowodowany wojną udzielił się całokształtowi życia kulturalnego i naukowego w mieście, ponieważ z wszystkich dostępnych szkół działały tylko dwie. Ważną osobistością tamtych czasów był Tomasz Szumski, który zajmował się wydawnictwem różnego rodzaju książek, a także prowadził prężnie działającą bibliotekę. Trzeba by także dodać, że dzięki rewelacyjnej bytności Napoleona Bonapartego w tamtych czasach do dziś stosunku francusko-polskie układają się bardzo dobrze.

Historia Poznania cz.8

Po drugim rozbiorze Polski miasto Poznań dostało się pod jurysdykcję Prus. Ciągłe zamieszki powodowały rosnące napięcia w mieście i prowadziły do notorycznego zrywania pruskich obwieszczeń. Reakcją na tego typu działania było sprowadzenie z Prus większej ilości wojska. W mieście Poznań zaczęło stacjonować znacznie więcej wojska. Chodziło tu o kilka batalionów piechoty, kawalerii, a także kilka dział wraz z ludźmi do ich obsługi.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.8

Historia Poznania cz.7

XVIII wiek natomiast nie upływał tak dobrze. Poznań od samego początku mocno wspierał konfederację barską. Jako gesty dobrej woli w Poznaniu założono lazaret ,który miał za zadanie leczenie i opiekę nad rannymi członkami konfederacji barskiej. Dodatkowo wielu mieszkańców miasta Poznań dołączyło do konfederacji i znacznie poszerzyło kręgi wojsk, które walczyły w ciągłych starciach z Rosjanami.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.7

Historia Poznania cz.6

XVII wiek odcisnął się szerokim piętnem na histori Polski. Jest to okres potopu szwedzkiego i lata krwawych walk. W dodatku trzeba powiedzieć, że tamte czasy dały początki walce szlachty i magnaterii z władzą królewską. Istotnym nazwiskiem poznańskim, które wywarło ogromny wpływ i scaliło przeciwników króla w tamtym okresie historii jest Krzysztof Opaliński.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.6

Historia Poznania cz.5

Po okresie kończącym średniowiecze nastały czasy prawdziwej świtności miasta Poznań. Po wcześniejszym nadaniu miastu wielu różnego rodzaju przywilejów dla miasta nastały czasy wielkiego rozwoju. Poznań nie był już małym grodem, lecz wielkim gęsto zaludnionym miastem leżącym na przcięciu bursztynowgo szlaku przbiegającego z północy na południe do krajów europejskich ,a także z Rusi przez Mazowsze, Poznań w stronę zachodniej Europy.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.5

Historia Poznania cz.4

Okres późnego średniowiecza okazał się bardzo łaskawy dla miasta Poznań. W XIV wieku ukończono budowę fortyfikacji miasta ,które w późniejszym okresie pozwoliły odeprzeć wojska Jana Luksemburczyka. To krwawe wydarzenie miało miejsce w okolicach roku 1331. Należałoby także wspomnieć co się działo w grodzie podczas rządów sprawowanych przez Władysława Łokietka, który swój przydomek zyskał ze względu na skromny wzrost jakim obdarzyła go matka natura.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.4

Historia Poznania cz.3

W następstwie chrztu polski Poznań rozwijał się niesamowicie. Szlaki handlowe przecinały się na jego terenach i miasto rosło w ludność i dobrobyt. Jednak po przejęciu władzy przez Kazimierza Odnowiciela sprawy potoczyły się w bardzo przykry sposób. Urzędnicy administracji państwowej wzniecili bunt mający na celu odsunięcie od władzy króla. Bunt nie tylko zniszczył administrację ale także nastąpiły rozruchy ,a król musiał zbiec z kraju.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.3

Historia Poznania cz.2

Zdarzeniem ,które jest moim zdaniem nierozerwalnie związane z początkiami miasta Poznań jest chrzest Polski w 966 roku. Na początek trzebaby wspomnieć o tym, że kościół katolicki wiele lat walczył z pogaństwem na ziemiach polskich. Thietmar jako niemiecki biskup i kronikarz w swoich kronikach pisał o pogaństwie na naszych ziemiach i chociaż był osobą negatywnie nastawioną do Polan to rozumiał jaki potencjał tkwił w ludach zamieszkujących ziemie dzisiejszej Polski i przede wszystkim miasta Poznań.

Czytaj dalej Historia Poznania cz.2