Historia Poznania cz.8

Po drugim rozbiorze Polski miasto Poznań dostało się pod jurysdykcję Prus. Ciągłe zamieszki powodowały rosnące napięcia w mieście i prowadziły do notorycznego zrywania pruskich obwieszczeń. Reakcją na tego typu działania było sprowadzenie z Prus większej ilości wojska. W mieście Poznań zaczęło stacjonować znacznie więcej wojska. Chodziło tu o kilka batalionów piechoty, kawalerii, a także kilka dział wraz z ludźmi do ich obsługi.

Jednym z ciekawszych wydarzeń były zamieszki wszczęte przez rzemieśliników zarówno Polskich jak i Niemieckich, których przyczyną było nie przyjęcie przez pruskie cechy rzemieślnicze ich jako majstrów i czeladników. Doprowadziło to do kilku krwawych starć z wojskiem ,lecz po niedługim okresie czasu uspokojono wzburzoną ludność.

Na przełomie XVIII i XIX wieku władze pruskie bardzo mocno zaingerowały w miasto Poznań. Zmniejszono liczbę władz miejskich z 31 osób do zaledwie 12. Językiem urzędowym stał się język niemiecki co doprowadziło do zwolnień ze stanowisk administrcyjnych ludzi pozbawionych znajomości języka niemieckiego.  Jednym z najważniejszych ruchów władz pruskich było cofnięcie prawa do zakupu nieruchomości na terenie miasta Poznań przez mieszczan i natychmiastowy nakaz sprzedeaży ww dóbr na rzecz pruskiej władzy. Jednak niewątpliwie dobrym posunięciem dla miasta było wcielenie okolicznych miasteczek i wsi w obręb miasta co spowodowało ,że władze tych małych miejscowości nie musiały ponosić kosztów zwiazanych z pensjami urzędników pruskich, a Poznań stał się scalonym aparatem miejskim z jednolitą władzą, armią i prawem.

Jednak gospodarka miasta była w stanie tragicznym. Cło na produkty różnego rodzaju przywożone z miast ościennych było zaporowe przez co z centrum handlu międzynarodowego miasto stało się producentem różnego rodzaju dóbr na potrzeby lokalne. Raczkujący przemysł w tamtych latach został doszczętnie zdławiony przez władze pruskiego garnizonu i w efekcie stan gospodarki miasta był w opłakanym stanie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.